II ANDAINA POLA VÍA NOVA ROMANA. RÍO CALDO (AQUIS OGERESIBUS) - SANDIÁS (GEMINAS)



II ANDAINA POLA VÍA NOVA ROMANA

RÍO CALDO (AQUIS OGERESIBUS) - SANDIÁS (GEMINAS)
13 E 14 DE SETEMBRO DE 2014
DÍA 13, SÁBADO: BAÑOS DE RIO CALDO - PORTOQUINTELA (18 KM).
DÍA 14, DOMINGO: PORTOQUINTELA - SANDIÁS (28 KM)
PRAZO INSCRICIÓNS: ATA O DÍA 8 DE SETEMBRO DE 2014
CORREO ELECTRÓNICO: antonio.rodriguez.colmenero@usc.es
TELÉFONO: 690 86 62 38 /616 84 19 43

Comentarios

Publicar un comentario

Publicacións populares deste blog

#Memoriarural 1945-2025: 80 aniversario da fábrica de Gasosas Berardo Méndez de Sandiás (1945-2025)

Imaxe
   Cartel de ¨ Gasosas da Limia. Tributo á bebida de todos/as. Acto público do 80 aniversario da fundación de Gasosas Berardo Méndez (Sandiás)¨ celebrado no Museo da Limia o 5 de xullo de 2025. As primeiras bebidas carbonatadas aparecen no 1832, pero a industria dos sifóns e gasosas arranca a principios do século XX cando se comeza a embotellar. Na súa elaboración hai que disolver na auga dióxido de carbono, o responsable das burbullas. Para iso usábanse máquinas saturadoras , que cun compresor conseguían saturar a auga de gas carbónico. A gasosa foi un éxito total desde o seu inicio, poucas bebidas foron tan populares como ela, nun mundo no que como a nosa comarca, pouco máis había para beber que auga e viño. Tamén contribuíu o seu éxito que era un produto barato e, por riba, maridaba ben cuns viños de alta gradación, como por exemplo os de Monterrei, e dunha calidade que no seu momento deixaba moito que desexar. Así mesmo, a pouca calidade das augas naquel tempo fixo que a...
Ler máis

¨Los patos de la laguna Antela¨

Imaxe
  Foto: Fotografía de Jaime Solá en 1929 (https://www.galipedia.gal/)     Por Jaime Solá ( Vida Gallega , novembro 1913) Incluido no artigo ¨Paseando Galicia (Notas de un viaje)¨.   Don Luis Conde Valvis es, desde hace muchos años, querido amigo mio. Hombre que vivió en el extrajero ¨luminoso¨ -en el cerebro de Europa: en Francia, en Alemania y en Suiza- más tiempo que en su rincón gallego, tiene esa distinción ilustrada, ese don de gentes, esa amabilidad, ese poder de atracción que caracteriza á los hombres estudiosos que contrastaron su saber en contacto con el mundo. Le encontré en Orense. Yo me dirigia á la estación ferroviaria. Yba en demanda de paisajes magnificos de la agreste montaña ribereña. Buscaba el encanto de aquél rincón paradisiaco donde el Miño y el Sil confunden la plata de sus sierpes y entre besos de espuma ensayan la canción monorítmica, dulce y sentimental, con que á lo largo de su cauce de rocas cuentan después al cielo azul la casta...
Ler máis